м. 1. (ударение) басым (тауушну кёлтюртюу); басым белги (знак ударения); 2. (характер произношения) акцент, чалдырыб сёлешиу (бир тилде сёлешген заманда тауушланы башха тилдеча чыгъарыу); говорить с ~ом акцент этиб сёлеширге, чалдырыб сёлеширге; сделать ~на чем-л. бир затны чертиб айтыргъа.